عمو جون این پنبه را از گوشت در بیار . ببین: یقین از حرف های دگماتیست هاست، بی سواد ها از این حرف ها می زنند، در عصر تکنولوژی کسی از یقین سخن نمی گوید، امروز تمام روشنفکران دنیا اهل شکند و به آن افتخار می کنند، بی سواد ها هستند که خیال می کنند به چیزی یقین پیدا می کنند، اگر بروند و درس یخوانند می فهمند که یقینی وجود ندارد. ببین جوری حرف نزن و پا فشاری نکن که بهت بگن جزم گرا و دگماتیست.

دایی جون حالا گوش بده من بگم این دگماتیزم را برات حلاجی کنم.dogmatism در فرهنگ غربی عموما به کسی گفته می شود که بر اعتقادات جزمی تکیه دارد و حاضر نیست دست از آن ها بردارد در حال حاضر به عنوان یک فحش مودبانه کاربرد دارد. اما این ظاهر قضیه است که خیلی ها فقط همین را می دانند اما اگر کمی تحقیق کنید و تاریخ ورود این کلمه را به فرهنگ لغات انگلیسی جستجو کنید حقایق بسیار خوشگل دیگری برایتان رو می شود و خواهید فهمید استفاده این لغت توسط کسانی که سیاست خوانده اند پر بی راه نیست. خلاصه بگویم که این لغت در زمان جنگ جهانی دوم وارد دایره لغات شد و در ان زمان مترادف با فاشیست بوده اما کم کم کاربرد آن عوض شده و در حال حاضر بزرگترین گروه دگماتیست به جریانی مسیحی اطلاق می شود که در سال 1987 شروع شد و با اعتراضات شدیدی نسبت به انحرافات جنسی و رفتار های افراطی ضد مذهب اوج گرفت. جالب است بدانید که دگماتیزم رابطه بسیار مستقیمی با تشکیل دولت اسرائیل و واقعه هولوکاست دارد که یک کتاب بسیار جالب هم در این مورد نوشته شده با نامA Moral Reckoning: The Role of the Catholic Church in the Holocaust and Its Unfulfilled Duty of Repair  در این باره صحبت بسیار است و انشاء الله در پست بعدی کل ماجرا را خواهم آورد.

حالا اگر به معنی عمومی که از دگماتیزم برداشت می شود یعنی اهل شک بودن و اینکه هیچ چیز را نمی توان با یقین بیان کرد، بپردازیم در این هم ماجراهای بسیار خوشگلی نهفته است. اولا اینکه انگ دگماتیزم زدن به ملت  اولین و اساسی ترین حربه تهاجم فرهنگی است (اگر کسی مایل بود این مقال را مو شکافی خواهم کرد) دوم اینکه اهل شک بودن بسیار بسیار در قرآن و روایات مذموم است. کلمه شک 15 بار در قران آمده. در تمام این موارد اقوام هلاک  و گمراه از راه حق را از مردمان نوح و عاد و ثمود و صالح و اقوام پیشین که جز خدا کسی احوال آن ها را نمی داند گرفته تا قوم سبا و یوسف و موسی همه و همه را مذمت کرده و درباره تمام آنان گفته که آنان سخت در شک بوده و اهل شک همانانند که شیطان گمان خود را درباره انها راست یافته و این ها همانانند که در آیات خدا بدون آنکه دلیلی داشته باشند مجادله می کنند و به همین سبب مستوجب غضب و عداوت خدا و مومنان هستند و در مقابل خداوند رستگاران را کسانی می داند که اهل یقینند و حتی در این مورد به پیامبرش هشدار می دهد که مبادا از تردید کنندگان باشد و می فرماید همانگونه که فرمان یافته ای پایداری کن. ختم کلام در جمله حضرت علی است که می فرماید: خوابی که با یقین و باور باشد بهتر از نماز گزاردن با شک و تردید است.

زین پس هم ما را با این کلمات قلمبه غربی نترسانید که بر عکس ما ممکن است خوشمان بیاید. هرچند که از قرآن می آوریم می گویند قرآن بر سر نیزه زده ای  و کل ماجرا را از بیخ و بن می پیچانند مثل ماجرای نظر دکتر رامین درباره واژگان قرانی در سیاست و بعد تفسیر بسیار جالب روزنامه های شرق و غرب از این موضوع. جالب است اگر پاسخ دکتر رامین را به روزنامه شرق بخوانید.