باز هم مثل هر سال نیمه شعبان از راه رسید روزی که همه ما از صمیم قلب شادیم. روزی که خیلی ها وقتی از خواب بلند می شوند شاعر می شوند و همه درختان و پرندگان و آفتاب و آسمان را همراه با خود عاشق می بینند. اما آیا عشق کافی است؟؟

همه ادعا می کنند منتظر مهدی (عج)، آخرین منجی بشریت و بر قرار کننده عدل در روی زمین هستند. همه دم از عشق آقا می زنند و فریاد می زنند آقا جان کی می آیی و دعا می کنند خدایا ما را در صف یاران حضرت حجت قرار بده. اما خودمانیم به عمل کار بر آید به سخندانی نیست. حکومت جهانی مهدی  به یاران شجاع ، فداکار، اهل عمل و مومن احتیاج دارد. نه کسانی که تنها از زبان مایه می گذارند.

در حدیثی از امام حسین (ع) می خوانیم: ای کسانی که در برابر ستم سکوت می کنید، حق ضعفا را ضایع کردید اما حق خود را دو دستی چسبیدید. نه مالی در راه خدا دادید و نه از جان خود گذشتید و نه برای خدا با دوستان خود در افتادید و تازه منتظر بهشت و نعمت هستید. می دانید چرا قدرت در دست ستمگران است؟ اگر حاضر بودید در راه خدا رنج ببرید، تمام قدرت در دست شما بود. اما شما خودتان وادادید و امر خدا را در دست کسانی دادید که دشمن خدا و شریعت او بودند. آنچه آنها را بر جهان مسلط کرده است این است که شما از مرگ می ترسید.

این سخن در حال حاضر سخن حضرت قائم (عج) به تمام مسلمانانی است که زیر ستم ستمگران زندگی می کنند و نمی دانند مشکل کجاست. یا ایها المسلمون مشکل خود شمایید. مسلمان واقعی باشید و از هیچ چیز نترسید . آن وقت خواهید دید که ابر های غیبت کنار خواهند رفت و وعده خدا در تحقق حکومت جهانی مستضعفین تحقق خواهد یافت. پس تا ظهور مهدی یک یا علی دیگر